به بهانه سالی که گذشت .. سال رسول مهربانی  ..  سال محبت و مهرورزی

محبت مثل چی ؟!

محبت مثل یه سکه می مونه ،

اگه بیفته تو قلکه قلب ،

بیرون نمی یاد ،

مگه اینکه قلب رو بشکونی !!!

مهرورزي  » ويژگي اصلي جامعه اسلامي

دكتر احمدي نژاد :

حضرت زهرا (س) براى عالمين رحمت بود. آن قدر دلش براى آدمها مى سوخت كه نزديك بود خودش را به خاطر مردم بكُشد. ائمه ما (ع) هم همين طور بودند. حضرت زهراى اطهر (س) مجسمه مهرورزى، عشق به ناس و مردم است و الان هم امام زمان و حضرت حجة بن الحسن العسكرى (ع) نماد عشق به مردم است. اصلاً مگر مى شود بدون مهر به يكديگر به آن نقطه رسيد. به فرض اينكه ما به نقطه اى رسيديم كه همه جاده هايمان اتوبان چهارخطه شد، همه شهرهايمان فرودگاه داشت، در همه خانه ها آسانسور و سيستمهاى صوتى و تصويرى پيشرفته بود و اصلاً به جايى رسيديم كه آدمها يك شاسى مى زدند طى الارض مى كردند. از اينجا يك شاسى مى زد، با يك چشم به هم زدنى در مشهد، كرمان، شيراز و اهواز بود. قطارها، متروها، اتوبوسها و آخرين و پيشرفته ترين فناوريها در اختيار ملت ما بود، اما دلهاى مردم از هم جدا بود، آيا آن محيط با جهنم تفاوتى داشت؟ حتماً تفاوتى نداشت. پس برنامه هايى كه ما تنظيم مى كنيم، حتماً بايد در متن و بطنش نزديك كردن و علاقه مند كردن دلهاى مردم به هم باشد. اتفاقاً آثار وضعى فراوانى هم براى ما دارد. اگر مردم همديگر را دوست داشته باشند، اجحافها، تقلبها و بعضى كارهاى سطح پايين انجام نمى شود. سسيتها، كم گذاشتنها و خلاف قانون انجام دادنها صورت نمى گيرد. مگر پدر يا مادرى براى بچه شان كم مى گذارند؟ نمى گذارد. دوستش دارند...

 مهرورزي پايه فعاليتهاي اجتماعي

معلم گفت: « بنويش سياه! » و پسرك ننوشت. / معلم گفت: « هر چه مي داني بنويس » / و پسرك گچ را در دست فشرد.
معلم گفت: «املائ آن را نمي داني؟ « / و معلم عصباني بود.
سياه آسان بود  / و پسرك چشمانش را به سطل قرمز رنگ كلاس دوخته بود. / معلم سر او داد كشيد
و پسرك نگاهش را به دهان قرمز رنگ معلم دوخت  . / و باز جوابي نداد.معلم به تخته كوبيد
و پسرك نگاه خود را به سمت انگشتان مشت شده معلم چرخاند و سكوت كرد.
معلم بار ديگر فرياد زد: «بنويس! «  /  گفتم هر چه مي داني بنويس!»
و پسرك شروع به نوشتن كرد:
« كلاغها سياهند ، پيراهن مادرم هميشه سياه است، جلد دفترچه خاطراتم سياه رنگ است. كيف پدر سياه بود، قاب عكس پدر يك نوار سياه دارد. مادرم هميشه مي گويد :پدرت وقتي مرد موهايش هنوز سياه بود.
چشمهاي من سياه است و شب سياهتر. يكي از ناخن هاي مادر بزرگ سياه شده است
و قفل در خانمان سياه است
بعد اندكي ايستاد -  رو به تخته سياه و پشت به كلاس  /  و سكوت آنقدر سياه بود كه پسرك دوباره گچ را به دست گرفت و نوشت:
« تخته مدرسه هم سياه است و خود نويس من با جوهر سياه مي نويسد.
گچ را كنار تخته سياه گذاشت و بر گشت.
معلم هنوز سرگرم خواندن كلمات بود. / و پسرك نگاه خود را به بند كفشهاي سياه رنگ خود دوخته بود.
معلم گفت: بنشين.  /  پسرك به سمت نيمكت خود رفت و آرام نشست.
معلم كلمات درس جديد را روي تخته مي نوشت
و تمام شاگردان با مداد سياه  /  در دفتر چه مشقشان رو نويسي مي كردند.  /  اما پسرك مداد قرمزي برداشت
و از آن روز مشق هايش را  /  با مداد قرمز نوشت
معلم ديگر هيچگاه او را به نوشتن كلمه سياه مجبور نكرد  -  و هرگز از مشق نوشتنش با مداد قرمز -ايراد نگرفت.
و پسرك مي دانست  / كه  / قلب معلم هرگز سياه نيست!

و مهروزي در سيره نبي اكرم(ص) :

«ما آمَنَ بي مَنْ باتَ شَبْعانَ وَ جارُهُ جائِعٌ، وَ ما مِنْ أَهـْلِ قَرْيَة يَبيتُ وَ فيهِمْ جائِعٌ لا يَنْظُرُ اللّهُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيمَةِ.»:
به من ايمان نياورده كسي كه سير بخوابد و همسايه اش گرسنه باشد، و اهل يك آبادي كه شب را بگذرانند و در ميان ايشان گرسنه اي باشد، خداوند در روز قيامت به آنها نظر رحمت نيفكند.

* نا مهربانی ها را با مهربانی پاسخ می دهی .
* به چهره های عبوس و اخمو لبخند هدیه می دهی .
* فریادهای حاکی از عصبانیت را با صدای بلند سکوت ، خاموش می کنی.
* در تمام کارهایت فقط به خدا توکل می کنی .
* بار همه زندیگیت را به خدا می سپاری .
* هر روز صبح تصمیم می گیری بهتر از دیروز زندگی کنی .
* به جای ترسیدن از موانع ومشکلات ، با شور و شادی به راههایی فکر می کنی که تو را به موفقیت می رسانند.
* ایمان داری که خواستن ، توانستن است.
* برای کمک به دیگران سر از پا نمی شناسی .
* همیشه به خیر و صلاح مردم کار می کنی .
* برای بد خواهانت برکت می طلبی .
* برای کوچکترین نعمتها هم خدا را شکر می کنی ( می دانم که هیچ نعمتی را کوچک نمی دانی )
* برای درگذشتگان طلب رحمت می کنی .
* از عزیزان از دست رفته به نیکی یاد می کنی .
* وقتی که میشنوی شخصی پشت سرت بد گویی کرده است ، تمام صفات خوب آن شخص را برای همه می گویی .
* هر روز خودت را با ترازوی پسری که در کنار ترازویش با جدیت در سرما وگرما درس می خواند ، وزن می کنی و آن کوچولوی درسخوان هر روز با تعجب فکر می کند که آیا این آدم هر روز وزنش فرق می کند؟ اما از این کار تو خوشحال می شود.
* گلها را آب می دهی و برگهای زرد وخشک آنها را جدا می کنی.
* اهداف بلند مدت و کوتاه مدت زندیگیت ، طعم معنوی دارند .